براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.

براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده.

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن.

براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير.

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن.

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن.

براي عشق بمير ولي كسي رو نكش.

براي عشق خودت باش ولي خوب باش.

تنها دل خوشیم هستی تا دوباره بیایی و مرا در بر خویش بگیری ...

من مظلومم در نگاه غریبانه تو...

می خواهم خود را قربانی این عشق کنم...

می خواهم با یاد تو به عرش بروم...

می دانم  آسمان  هم یک روز از شادی من و تو اشک شوق می ریزد...

می دانم دوستم داری... 

می دانم برای به هم رسیدن آرام و قرار نداریم...

و این را هم می دانم که راه درازی در پیش داریم...

من جز تو کسی را ندارم و نمی خواهم داشته باشم...

و در خاطره ام تنها تو را می بینم و ما ادامه می دهیم تا به هم

رسیدن...  

تنهای تنهام

می خوام باور کنی چقدر دوستت دارم
می خوام باور کنی تنهات نمیذارم

می خوام باور کنی چقدر نگاهت رو
تو این شبهای بی خاطره کم دارم

می خوام باور کنی تموم دنیامی
تو درمون دل عاشق تنهامی

می خوام باور کنی محتاج چشماتم
توی هر ثانیه هر لحظه باهاتم

دارم توی چشات دنیامو می سازم
به عشق تو دارم قلبمو می بازم

بمون پیشم تا وقتی خون تو رگهامه
بمون پیشم همیشه ای گل نازم
بمون پیشم همیشه ای گل نازم

می خوام باور کنی تموم دنیامی
تو درمون دل عاشق تنهامی

می خوام باور کنی محتاج چشماتم
توی هر ثانیه هر لحظه باهاتم

می خوام باور کنی چقدر دوستت دارم
می خوام باور کنی تنهات نمیذارم
می خوام باور کنی چقدر نگاهت رو
تو این شبهای بی خاطره کم دارم

می خوام باور کنی تموم دنیامی
تو درمون دل عاشق تنهامی

می خوام باور کنی محتاج چشماتم
توی هر ثانیه هر لحظه باهاتم

می خوام باور کنی تموم دنیامی
تو درمون دل عاشق تنهامی

می خوام باور کنی محتاج چشماتم
توی هر ثانیه هر لحظه هر ثانیه هر لحظه باهاتم

خاطرات تو رو چه خوب چه بد حك ميكنم

توي تنهايي هام فقط به تو فكر مي كنم

******************* 

 وقتي از غربت ايام دلم مي گيرد

مرغ اميد من از شدت غم مي ميرد

دل به رؤياي خوش خاطره ها مي بندم

باز هم خاطره ها دست مرا مي گيرد

كوچه ي تنهايي .......

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم 

در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

                          تنها تو را به گرمي يك سيب مي كند مانوس

                                              سهراب سپهري

نگاه مرد مسافر به روي زمين افتاد :

"چه سيب هاي قشنگي !

حيات نشئه تنهايي است."

و ميزبان پرسيد:

قشنگ يعني چه؟

- قشنگ يعني تعبير عاشقانه اشكال

و عشق ، تنها عشق

ترا به گرمي يك سيب مي كند مانوس.

و عشق ، تنها عشق

مرا به وسعت اندوه زندگي ها برد ،

مرا رساند به امكان يك پرنده شدن.

- و نوشداري اندوه؟

- صداي خالص اكسير مي دهد اين نوش.

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده

قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

بعد از تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست

کوه غصه از دلم رفتنی نیست

حرف عشق تو رو من با کی بگم

همه حرفا که آخه گفتنی نیست...

تو ساحل سرخ دلت اسم كسي رو حك نكن

از اينكه من دوستت دارم حتي يه لحظه شك نكن

يکي از بندگان گنهکار خداوند را فرشته ها به جهنم مي بردند و او مرتب برميگشت و به پشت سر خود نگاه مي کرد.....
خداوند فرمود : اورا بازگردانيد و به بهشت ببريد......

او هنوز به رحمت من اميدوار است که به پشت سر خود مي نگرد.

توي دنيا چي ميخواي كه به پات بريزم

همه ي هستي من به سرا پات بريزم

لب پر خنده ميخواي بيا لبهام مال تو

چشم پر گريه ميخواي هر دو چشمام مال تو

بيا تا برات بگم من غرورم مال تو

بزار تا فدات بشم من وجودم مال تو

اگه بازيچه ميخواي بيا قلبم مال تو

اگه رودخونه ميخواي سيل اشكام مال تو

چرا من بي تو بمونم نميدونم نميتونم

وصه ي زندگي كردن تورو ميخوام خوب ميدونم

تو بدون عشقم تو هستي برام از زندگي هستي

بيا تا ليلي و مجنون شويم افسانه اش با من

هميشه دوستت دارم

صبحت بخیر عزیزم

با آنکـه گفتـه بودی

این عشق تا دم مرگ هرگز گسستنی نیست

پرواز را به خاطــــر بسپار

پرنده مردنيست

(بوي باران)

بـوي بـاران مي­دهد امشب هواي انتظار

چتـر دل را مي­گشايم در ســراي انتظار

پر شده از ابر هجـــرت ، آسمان اشتياق

مي­دهم تاوان هحـــرت ، در ازاي انتظار

مي­زنم قـاب خيــــالت را بـه ديوار دلم

مي­نشينم سر به ديوار از جفاي انتظار

حجمي از يادت نمايان شد ز پشت پنجره

مي­رسد از پشت در اينك صــداي انتظار

ياد تـو گل كرده اينـك تا به گلدان دلم

پر كشـــد بوي نجيبت در فضاي انتظار

بسكه­چشم­من،زلاي­دربه­سوي­كوچه­است

جـا گرفتـــه در نگاهم ، رد پـاي انتظار

من «رهـا» ســازم عنان اختيارم را دگر

تا فــدا ســازد وجودش ر ا‌، براي انتظار